
|
|
|
|
|
دیر گاهیست تنها شده ام قصه ی غربت صحرا شده ام وسعت درد فقط سهم من است باز هم قسمت غم ها شده ام دگر آییه ز من بی خبر است که اسیر شب یلدا شده ام من که بی تاب شقایق بودم همدم سردی یخ ها شده ام کاش چشمان مرا خاک کنید تا نبینم که چه تنها شده ام |
||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
It may have been the will of the most high But no matter how hard I may try I still can not help to wonder why It had to be you, the apple of my eye Of all people that had to so suddenly die? When I remember the love between you and I, Most times I just can’t help breaking down to cry And it is so hard to move on even when my tears dry. Long before you succumbed and passed on, Bar the times you were bogged down by disease, |
||
|
|
|
|
![]() |
||
|
|
|
|
|
||
|
|
|
|
|
تا خیالت به سرم میزنه
گریم میگیره اروم اروم دل تنگم داره بی تو میمیره گل مغروره قشنگم من فراموشت نکردم بی تو اینجارو نمی خوام میرم و برنمیگردم |
||
|
|
|
|
|
غم نگاه اخرت تو لحظه خداحافظی گریه بی وقفه من تو اون روزای کاغذی قول داده بودیم ما بهم که تن ندیم به روزگار چه بی دوام بود قول ما جدا شدیم اخر کار |
||
|
|
|
|
|
لا لا لا لا چه دلتنگم چه غمگینم چه بی رنگم لا لا لا لا چه داغونم چه دلگیرم چه ویرونم لا لا لا لا گل پونه چقدر این سینه داغونه لا لا لا لا چه دلگیرم دارم از غصه می میرم لا لا لا لا دلم تنگه ببین دنیا چه بی رنگه لا لا لا لا دلم شیشه است دل هفت آسمون سنگه اگه دنیا همینه که فریب زندگی خوردیم اگه دنیا همین بوده باید بی وقفه می مردیم اگه دنیا همینه که آدم رسوای دنیا شه نمی خوام هیچ وقت اون روزو دلم یک ذره هم واشه لا لا لا لا گل پونه دلم چه درب و داغونه لا لا لا لا دلم خوش نیست دلم خونه دلم خونه لا لا لا لا گل مریم چقدر تنها می شه آدم چه بدبخت و گرفتاره میون حسرت و ماتم لا لا لا لا گل نرگس نداره دل خوشی هرگز کجایی تو کجاییم ما گل نرگس گل نرگس لا لا لا لا چه دلتنگم چه غمگینم چه بی رنگم لا لا لا لا چه داغونم چه دلگیرم چه ویرونم لا لا لا لا دلم تنگه ببین دنیا چه بی رنگه لا لا لا لا دلم شیشه است دل هفت آسمون سنگه |
||
|
|
|
|
|
خداوندا اگر روزی بشر بودی ....ز حالم با خبر بودی .....پشیمان میشدی ازقصه خلقت |
||
|
|
|
|
|
||